o eleWatorze

eleWator (ISSN 2299-5692) był pismem, w którym oprócz najnowszej prozy i poezji uznanych i debiutujących autorów, mieszkających w Polsce oraz za granicą, można było znaleźć teksty literackie przetłumaczone na język polski, szkice o literaturze i jej najwybitniejszych twórcach, eseje, felietony i recenzje. Kwartalnik był miejscem dyskusji, polemik i platformą ożywczej wymiany poglądów. Dzięki stałym współpracownikom z Dublina, Kijowa, Londynu, Paryża i Nowego Jorku, eleWator miał charakter globalny, a także interdyscyplinarny. Wiele uwagi poświęcał najnowszym światowym działaniom artystycznym omawianym w działach filmu, muzyki, sztuk plastycznych i architektury oraz teatru. Kwartalnik, którego wydawcą była Fundacja Literatury imienia Henryka Berezy był pismem szczególnym, bowiem punktem odniesienia do wszystkich decyzji formalnych, redakcyjnych i konceptualnych, było dziedzictwo Autora „Prozaicznych początków”.

redagowali:
Andrzej Fogtt (sztuki plastyczne), Tomasz Hrynacz (poezja), Paweł Nowakowski (proza), Damian Romaniak (film, redaktor naczelny), Karol Samsel (eseje i szkice), Kamil Sipowicz (muzyka), Leszek Szaruga (krytyka literacka, zastępca redaktora naczelnego)
wszyscy redaktorzy ‘eleWatora’

stałymi współpracownikami byli:
Edward Balcerzan (Poznań), Łeś Bełej (Kijów), Izabela Fietkiewicz-Paszek (Kalisz), Anna Frajlich (Nowy Jork), Artur Daniel Liskowacki (Szczecin), Beata Patrycja Klary (Gorzów Wielkopolski), Dariusz Muszer (Hanower), Małgorzata Południak (Dublin), Andrzej Wasilewski (Paryż)
wszyscy stali współpracownicy ‘eleWatora’

o „eleWatorze” wypowiedzieli się

foto: Andrzej Łazowski